Image of ds.H.Bultema
Harry Bultema (1884-1952) werd geboren te Uithuizen maar emigreerde op jonge leeftijd naar de Verenigde Staten. Hij volgde een kerkelijke opleiding aan het Calvin Seminary in Grand Rapids (Michigan, U.S.A.) en diende de Christian Reformed Church te Pella (Iowa) en de First Christian Reformed Church van Muskegon (Michigan) als predikant.

Later was Bultema voorganger van de Berean Church, eveneens te Muskegon. Deze groeide snel en ontwikkelde zich tot één van de grootste gemeenten in de VS waarbinnen men oog had voor de toekomst van Israël en het bijzondere mandaat van de apostel Paulus voor de volken. Bultema was  de initiatiefnemer van christelijke radiouitzendingen in de stad Muskegon.

Hij schreef voor tijdschriften zoals Grace and Glory Magazine en The Morning Star. Zijn omvangrijke oeuvre omvat een groot aantal boeken dat meerdere malen werd herdrukt. Aanvankelijk schreef hij in de Nederlandse taal, later in het Engels. Tot zijn belangrijkste werken behoren commentaren op de bijbelboeken Jesaja, Jeremia, Ezechiël en Daniël. Zijn bekendste werk is het boek Maranatha, waardoor er in de Amerikaanse Midwest belangstelling werd gewekt voor de wederkomst van Christus en het daarop volgende vrederijk.

Een vermaard werk in de Engelse taal is The Bible and Baptism. Andere Engelse publikaties zijn Names of our Wonderful Lord, Will there Be Recognition in Heaven, The Union of the Believer with Christ en Brief Notes on Genesis.

Een uitgebreide levensbeschrijving van ds.Bultema is gepubliceerd in  het blad Profetisch Perspectief (2e jaargang, no.9, pag.35-39, 1997).


Klik met de linker muisknop op een onderstreepte tekst indien u een boek van ds. Bultema wilt "downloaden".

Het wettig gebruik der wet  verscheen in 1922. De titel van dit boek is ontleend aan Paulus' eerste brief aan Timotheüs (1 Tim.1:8). Wie Christus toebehoren zijn bevrijd van het juk van de wet. 

Wat de Bijbel zegt over de doop was het laatste boek dat Bultema schreef (in 1952). De schrijver beweert, dat we de "leer der dopen" [d.w.z. van meerdere, onderling verschillende dopen] (Heb.6:2) achter ons moeten laten en moeten komen tot de "éne doop" (Efe.4:5, Kol.2:12, Rom.6:3-4) die ons verenigt met Christus. Leden van de Gemeente met een hoofdletter zijn volmaakt omdat ze in één Geest tot één Lichaam zijn gedoopt. Geen enkel kerkelijk ritueel kan daar ook maar iets aan toevoegen. Paulus heeft het opleggen van inzettingen zelfs verboden.



Terug naar de startpagina