Dubbelkelk
Charismatisch

Volgens WIkipedia is de charismatische beweging: "een stroming in het christendom die wordt gekenmerkt door een grote nadruk op persoonlijk geloof, en de ervaring hiervan door de gaven van de Geest".  
Een persoonlijk geloof en een oprechte geloofsbeleving zijn beslist iets geweldigs. Maar er schuilt een addertje onder het gras.  Christenen die zich "charismatisch" noemen, verkondigen dikwijls de volgende opvattingen:

1. "In de eerste christengemeente waren wonderen vaste prik. Vanwege rationalisme en ongeloof is dat nu niet meer het geval. Afrikanen staan open voor het bovennatuurlijke in tegenstelling tot westerlingen. Daarom komen wonderen bij hťn nog voor".

2. "Aangezien genezing bij de verlossing is inbegrepen (Jesaja 53:4-5), hoeft een christen  niet ziek te zijn. Ziekte is te wijten aan ongeloof. De kerk zou de ziekenzalving weer moeten invoeren".

3. "Er zijn twee soorten gelovigen: Zij die de "doop met de Geest"  hebben ontvangen (en die daardoor over bijzondere gaven beschikken), en zij die deze doop niet hebben ontvangen (waardoor ze weinig van God ervaren)".

In bovenstaande beweringen herkennen wij het spreken van de slang. Waarheid en leugen zijn op een geraffineerde wijze vermengd, waardoor de ogen van velen worden verblind voor de leugen. Een korte reactie:

1. De gedachte dat de Verlichting de wonderen heeft doen ophouden, wordt gebaseerd op  MattheŁs 13:58. Maar volgens MattheŁs betekent "ongeloof" dat men niet aanvaardt dat Jezus door God is gezonden. Christenen aanvaarden dat wel degelijk. Van het soort ongeloof dat Jezus verhinderde om krachten te doen is er bij hen geen sprake. Ongeloof kan dus niet de reden zijn voor het verdwijnen van de wonderen. Bijbelse wonderen waren "tekenen". Ze "bevestigden het woord", d.w.z. de proclamatie dat Gods rijk nabij was gekomen (Markus 16:20). Het waren manifestaties van de "krachten van de toekomstige eeuw", ten bate van IsraŽl (HebreeŽn 6:5, 1 Korinthe 1:22). Ook de tongentaal was een teken voor IsraŽl, maar helaas geen gunstig teken! (1 Korinthe 14:21-22, Jesaja 28:11-12). Toen Gods volk de boodschap van een gekruisigde en opgestane Messias afwees (Handelingen 13:46, 28:25-28; HebreeŽn 6:4-8), hielden de tekenen op (vergelijk Handelingen 19:11-12 met 2 TimotheŁs 4:20, lees ook HebreeŽn 2:3-4 en let erop dat de schrijver de verleden tijd gebruikt!). Er brak een nieuwe fase in de heilsgeschiedenis aan: de "bedeling der verborgenheid" waarin er geen sprake is van zichtbare tekenen, maar waarin de Schepper de allerhoogste vorm van heil heeft geopenbaard (Kolossenzen 1:25-26).

2. Er is geen verlossing zonder genezing, maar ons lichaam is zolang Christus niet is teruggekeerd nog niet verlost (Romeinen 8:18-25). Zolang we nog in onze "aardse tent wonen" (2 Korinthe 5:1-5) zijn we aan ziekte en dood onderworpen, evenals andere stervelingen.

3. In de Bijbel wordt het onderscheid tussen gelovigen die "de doop in de Geest hebben ontvangen" en gelovigen die "de doop niet hebben ontvangen"  nooit gemaakt. Wel maakt de Schrift onderscheid tussen mensen die Gods Geest hebben ontvangen en mensen die Deze niet bezitten. De laatsten behoren Christus niet toe (Romeinen 8:9).

"Pinkstergelovige" en "charismatisch christen" zijn onbijbelse aanduidingen. Indien u Christus toebehoort, dan bezit u zijn Geest. U hebt dan bepaalde gaven ontvangen  Ieder lid van het Lichaam is charismatisch. Ieder van hen heeft een bijzondere en door God gewilde functie (1 Korinthe 12:18-27). Of u hebt de Geest niet. Dan bent u (nog) geen christen.  

Terug naar de startpagina